Het opschrijven van mijn verhaal zat al lange tijd in mijn gedachten.
Het was een diepgewortelde behoefte, maar het was er nog niet van gekomen.
Aan het einde van 2019 volgde een reeks ingrijpende gebeurtenissen.
Alles leek ineens stil te vallen.
In die periode begon mijn wens om een boek te schrijven zich steeds sterker te melden.
Achteraf denk ik wel eens: geluk bij een ongeluk.
Eerst was daar de verhuizing, van de stad naar een dorp. Het voelde als een emigratie.
Kort daarna overleed mijn schoonzus, met wie ik een intens contact had.
Een paar weken later verloor ik mijn moeder, die al langere tijd dementerend was.
Het gemis en de pijn waren groot.
Enkele maanden later kreeg ik in Spanje een hartaanval. Ik werd met de ambulance afgevoerd en er werden twee stents geplaatst.
De cardioloog tekende voor mij hoe weinig het had gescheeld.
Het was duidelijk: ik had er bijna niet meer kunnen zijn.
Terug in onze nieuwe woonplaats kwam alles samen.
Mijn verlieservaringen dienden zich in volle omvang aan.
Ondertussen brak de Covid-pandemie uit. Mijn bedrijf kwam stil te liggen, workshops konden niet doorgaan.
In die periode begon ik te schrijven.
Aan mijn levensverhaal.
Reactie plaatsen
Reacties
ziet eraf goed uit sister!