Lijfeigene
Ben ik nog steeds bang voor mijn vader? Daarover denk ik na op de terugweg naar huis in de auto. Ja, zo voelt het wel. Angst. Tintelingen in mijn vingers, een doof gevoel in mijn voeten. Zwaar en hoog ademend leg ik mijn hand op mijn buik, totdat ik weer rustiger ademhaal. Mijn schorre stem klinkt zacht als ik mezelf toespreek: ’Ga maar zitten, angst. Neem plaats, hier naast mij. Er is nog plek.’
Nergens lijkt het veilig te zijn voor Mus. In het gezin waarin ze opgroeit, hangt voortdurend een dreigende sfeer en zij en haar broers en zussen worden aan hun lot overgelaten. Haar vader overschrijdt grenzen die een vader nooit zou mogen overschrijden. En hij is niet de enige. Van haar vijfde tot haar zestiende wordt Mus misbruikt, vernederd en gebruikt door mensen die haar hadden moeten beschermen.
Wie raapt je op als niemand je heeft zien vallen?
Lijfeigene is mijn autobiografische roman over opgroeien in onveiligheid, de sporen die dat nalaat en de weg naar je eigen stem. Ik vertel het verhaal van Mus, een eigenzinnig meisje dat steeds meer verstrikt raakt in haar eigen hoofd. Want wat doe je als schuld, schaamte en loyaliteit naast elkaar bestaan? Als je niemand kunt vertellen wat er is gebeurd, of hoe je je echt voelt?
Ik schreef Lijfeigene niet voor een uitgever, maar voor mezelf: om mijn leven beter te begrijpen en mijn verhaal op te schrijven in mijn eigen woorden. Waar ik me vroeger vaak niet gezien voelde, maak ik nu juist de tegenovergestelde beweging: ik laat mezelf zien. Dat is spannend. Maar het schrijven heeft me ook kracht gegeven: ik nam zelf de touwtjes in handen en kon bepalen hoe ik mijn verhaal vertel.
Help Lijfeigene de wereld in
Zonder uitgever komt er veel kijken bij het uitbrengen van een boek. Met jouw steun kan Lijfeigene straks echt verschijnen. Dat zou me ontzettend blij maken. Jouw bijdrage helpt bij de redactie, correctie, vormgeving, het drukken, de verspreiding en de promotie van het boek.
De crowdfunding is momenteel in de maak, binnenkort meer.
Schilderen als woorden ontbreken
Tijdens het schrijven van Lijfeigene heb ik veel geschilderd. Soms kwam ik bij stukken waar ik geen woorden voor had. Dan pakte ik mijn schildersezel en kwasten. Soms schilderde ik woest en boos, dan weer zachter of kleurrijker. Zo kon ik me op een andere manier uiten.
Een van mijn schilderijen werd gebruikt voor de cover van Lijfeigene. Voor de crowdfunding zijn er ook prints, ansichtkaarten en boekenleggers van mijn schilderijen gemaakt.
